Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/985 E. 2026/4302 K. – Müstehcenlik

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/53 E., 2021/112 K. SUÇ : Müstehcenlik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemenin sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/1-1. cümle, 134/1-2. cümle, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 04.11.2020 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında müstehcenlik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi gözetilerek aynı Kanun'un 226/3-1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; cezanın üst sınırdan belirlenmesi ve sanığın lehindeki hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. Sanığın temyiz sebepleri; suçun sübut bulmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suçun sübut bulmadığına, sanığın eylemlerinin katılanın bilgisi ve rızası ile gerçekleşmiş olması nedeniyle suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; sanığın, olay tarihinde 14 yaşında olan ve hukuken rızası geçersiz olan katılan ile internet üzerinden konuştukları sırada mağdurdan soyunmasını istediği ve mağdurun belden üstü çıplak hâldeyken fotoğrafını çektiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru bir biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde karar verildi.