Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/917 E. 2026/5186 K. – Müstehcenlik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/14 E., 2019/343 K. SUÇ : Müstehcenlik HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında müstehcenlik suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik katılan ... vekili, katılan Kurum vekili ile sanıklar müdafiinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak; sanıkların müstehcenlik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yollamasıyla 226/3, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri; mağdurun sohbet ettiği internet sitesinde pornografik içerik bulunmadığına, mağdurun kendi özgür iradesi ile hareket ettiğine, dosyada bulunan bilirkişi raporunda sanıkların müstehcen görüntü bulundurmadığının belirlenmesi nedeniyle beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanıkların müstehcen görüntülerin üretiminde 18 yaşından küçük mağdur ... 'ı kullandıkları iddiasına konu olayda, alınan bilgisayar imajları ve düzenlenen bilirkişi raporunda mağdurun çıplak ve erotik resim ve görüntülerinin bulunmadığı, bu tür bir yayın yapılmadığı, mağdurun çıplak ve erotik resimlerinin depolanıp kullanılmadığı, bu suretle 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1.cümlesindeki müstehcenlik suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanıkların evinde yapılan aramada ele geçen 3 adet bilgisayar üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda mağdura ait çıplak görüntü kaydı bulunmadığı görülmüş ise de mağdurun aşamalardaki beyanlarında evde 4 adet bilgisayar olduğunu belirttiği dikkate alındığında tüm bilgisayarlar üzerinde inceleme yapılamadığı, kaldı ki sanıklar tarafından da kısmen doğrulanan mağdur beyanlarının tüm aşamalarda aynı nitelikte olduğu kabul edilerek, sanıkların evlerinde bulundurdukları bilgisayarlar ile "..., ..." gibi internet sitelerine üye olarak, mağdur ...'in para karşılığı cinsel içerikli sohbetlere katılmasını sağladıkları, sohbet edilen kişilerin istekleri üzerine sanıkların sohbet süresinin uzaması ve daha fazla para kazanmak için mağdurdan soyunmasını istedikleri, mağdurun da soyunarak vücudunu sohbetteki kişilere gösterdiği gerekçeleriyle sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 226/3. maddesindeki müstehcenlik suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Mağdurun aşamalardaki tutarlı ve ayrıntılı beyanlarına itibar edilmesi nedeniyle sanıkların beraatine karar verilmesi yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna dair Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezasının miktarı ve teşdit uygulandığının belirtilmemesine göre 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1. cümlesi gereğince mahkûmiyet hükmü kurulduğunun kabul edildiği olayda, anılan hükmün, 5 yıldan 10 yıla kadar hapis ve 5000 güne kadar adli para cezasını öngörmesine karşın sanıkların yalnızca hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı ise de aleyhe temyiz bulunmamasından dolayı tespit edilen hukuka aykırılığa işaret edilmekle yetinilmiş ve eleştiri konusu yapılan bu husus, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2026 tarihinde karar verildi.