Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/1577 E. 2026/5607 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/367 E., 2023/258 K. İNCELEME KONUSU KARAR : Davanın kısmen kabulü KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

İstanbul Anadolu 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2023 tarihli ve 2023/367 esas, 2023/258 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 09.01.2026 tarihli ve 94660652-105-34-29224-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2026 tarihli ve KYB-2026/12439 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2026 tarihli ve KYB-2026/12439 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Haksız koruma tedbiri nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141. maddesine göre davacı ...'nun tazminat talep etmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda, davacı hakkında 9.049,36 Türk lirası maddi, 15.000,00 Türk lirası manevi tazminatın davacıya ödenmesine dair İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli ve 2016/83 esas, 2016/266 sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 18.04.2022 tarihli ve 2021/339 esas, 2021/2979 karar sayılı ilamı ile bozulmasına müteakip yapılan yargılama sonucunda davacı hakkında 400,00 Türk lirası maddi, 600,00 Türk lirası manevi tazminatın davacıya ödenmesine dair İstanbul Anadolu 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2023 tarihli ve 2023/367 esas, 2023/258 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 19. Ağır Ceza Mahkemesince kısa kararın verildiği 28.09.2023 tarihli oturumda Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 18.04.2022 tarihli ve 2021/339 esas, 2021/2979 karar sayılı ilamına uyulmasına karar verilmesine müteakip davacı hakkında kısa kararda 5.000,00 Türk lirası maddi, 10.000,00 Türk lirası manevi tazminatın davacıya ödenmesine karar verilmesine rağmen, Mahkemenin 29.09.2023 tarihli gerekçeli kararında gerekçe kısmında daha önceki tespit edilen tazminat miktarları ile orantılı olmak üzere davacı hakkında yeniden maddi ve manevi tazminat miktarları belirlenmiş olduğu belirtilerek hüküm kısmında davacı hakkında 400,00 Türk lirası maddi , 600,00 Türk lirası manevi tazminatın davacıya ödenmesine karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/1 Esas, 2007/1 Karar sayılı dosyası kapsamında davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 24.05.2006 – 13.12.2007 tarihleri arasında 568 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 20.11.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve tutuklamanın tamamının infaz gördüğü, infaz gördüğü tüm sürenin mahsubuna karar verildiği dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 144/1. maddesinin (a) bendinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği göz önünde bulundurularak davacı lehine makul bir miktar maddi ve manevi tazminata hükmedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilerek kısa kararda 5.000 TL maddi tazminatın ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesine karşın, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, 400 TL maddi tazminatın ve 600 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2023 tarihli ve 2023/367 esas, 2023/258 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.