Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/1620 E. 2023/6005 K. – Kişilerin Huzur

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/519 E., 2016/126 K. SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/02/2016 tarihli 2015/519 E. 2016/126 K. sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 123 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.03.2021 havale tarihli ve 2016/172924 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz Sebepleri Şikayetten vazgeçmenin hukuki sonuçlarını bilmediğinden duruşmada şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine, ancak duruşma sonrasına şikayetten vazgeçmenin hukuki sonuçlarını anladığına, müştekinin şikayetten vazgeçmesini kabul ettiğine , suçun unsurlarının oluşmadığı halde cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, paraya çevirme, erteleme ve hagb uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanığa isnat edilen suçun 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun 08.02.2016 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçtiği, sanığın ise vazgeçmeyi kabul etmediği ve mahkemece sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, ancak sanığın temyiz dilekçesi içeriğinde şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği ve dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrasındaki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların da bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkındaki davanın 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli 2015/519 Esas 2016/126 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği şikayetten vazgeçme nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.