Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9437 E. 2026/5740 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1910 E., 2021/2963 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 04.08.2020 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının uzun tutukluluk ve haksız tutukluluk uzatma kararları nedenlerine dayanarak 300.000,00 TL maddi ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; tazminata hükmedilme koşullarının, oluştuğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen 2017/18757 soruşturma sayılı dosyasında silahlı terör örgütüne yönelik soruşturma kapsamında; davacının 23.05.2017 tarihinde gözaltına alındığı gözaltı süresinin usule uygun şekilde uzatıldığı, sonrasında ifadesinin alındığı, davacının bu dava dosyası kapsamında Manisa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02.06.2017 tarihli ve 2017/180 Sorgu nolu kararı ile "silahlı terör örgütüne üye olma" suçundan tutuklandığı, tutukluluk gözden geçirmelerinin ve itirazlarının değerlendirildiği, davacı hakkında "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan 3713 sayılı TMK'nın 7/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı TMK'nın 5. ve TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2017 tarihli ve 2017/4882 Esas sayılı iddianamesi ile "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, açılan kamu davasının Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/481 Esas sırasına kaydedildiği, Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.11.2017 tarihli tensip ara kararı ile davacının tutukluluk halinin devamına karar verildiği, 01.12.017 tarihli tutukluluk inceleme zaptı, 27.12.2017 tarihli tutukluluk inceleme zaptı, 26.01.2018 tarihli duruşma zaptı, 23.02.2018 tarihli inceleme zaptı, 23.03.2020 tarihli tutukluluk inceleme zaptı, 17.04.2018 tarihli duruşma zaptı, 15.05.2018 tarihli tutukluluk inceleme zaptı, 06.06.2018 tarihli tutukluluk inceleme zaptı, 21.06.2018 tarihli duruşma zaptı ile tutukluluk halinin devamına karar verildiği ve 21.06.2018 tarihli duruşmada davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK'nın 314/2, 3713 sayılı TMK'nın 5/1, TCK'nın 62/1 maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükümle birlikte davacının tutukluluk halinin devamına karar verildiği, hükmün İstinaf ve Yargıtay incelemesinden geçerek 04.11.2019 tarihinde kesinleştiği, her ne kadar davacı tarafından, hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçlaması ile yapılan soruşturma ve kovuşturma kapsamında; CMK 141. maddesine göre haksız gözaltı, tutuklama ve tutukluluğun devamına dair kararlar verildiğini, tutukluluğun devamı kararlarının hukuksuz olduğu ve bu nedenlerle de haksız ve uzun tutuklu kaldığını belirterek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmış ise de; davacının ceza dosyası incelemesinde, soruşturma ve kovuşturma aşamasında usule ve esasa yönelik işlemlerin hukuka uygun yerine getirildiğinin görülmesi, koruma tedbirlerinin yasalara uygun ve ölçülü olarak yerine getirildiğinin anlaşılması ve yine davacı hakkında yapılan yargılama sonucu mahkumiyet kararı verilmesi sonucu, davacının taleplerinin CMK'nın 141. maddesinde belirtilen koşullara uymadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 29.12.2021 tarihli ve 2021/1910 Esas, 2021/2963 Karar sayılı kararında, davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde karar verildi.