Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7490 E. 2026/5269 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/443 E., 2022/187 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, inceleme dışı sanık ... müdafiinin, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; kusura, illiyet bağına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'in sürücüsü olduğu, kaza anında inceleme dışı sürücü belgesiz sanık ...'nin sevk ve idaresindeki otomobille yerleşim yeri dışında, iki şeritli, bölünmüş, düz, eğimsiz, asfalt kaplama, hız limitinin 110 km/s olduğu devlet karayolunda gündüz vakti seyir halindeyken kendisi ile aynı istikamette ilerleyen katılanın yönetimindeki otomobili sollamak istediği esnada katılanın aracının sol yan kısımlarına, kendi aracının sağ kısmı ile çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölmesi, beş kişinin yaralanması ile neticelenen trafik kazasında; araç kullandığını daha önceden bildiği inceleme dışı diğer sanık ...'ye aracını kullanması için izin vermesinin sanık ...'e kusur yüklemeyeceği, meydana gelen kaza ile sanık ...'in eylemi arasında illiyet bağı olmadığı kanaatine varılarak sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından, sürücü belgesi olmayan ve yeterli sürüş deneyimi bulunmadığı anlaşılan inceleme dışı sanık ...'nin araba kullanmasına izin vererek ve sollama esnasında gerekli uyarı ve ikazları yapmayarak kazanın oluşumuna tali kusurlu olarak sebebiyet verdiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanık ...'in mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2026 tarihinde karar verildi.