Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4940 E. 2026/4969 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/4940
Karar No
2026/4969
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1074 E., 2021/2030 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 141/1-i, d ve 141/3. maddeleri kapsamında 6.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminatın 15.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin maddi tazminat talebi yönünden reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 5.000,00 TL manevi tazminatın 15.07.2012 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince; "davacı hakkında yargılandığı dosyada CMK 141 madde uyarınca hakkında koruma tedbiri uygulamasının bulunmadığı, kamuoyunda Askeri Casusluk Davası olarak bilinen dosyanın niteliği, sanık sayısının çokluğu dikkate alındığında 5 yıllık yargılama süresinin makul bir süre olduğu ve uzun olarak nitelendirilemeyeceği, davacının ikametinde yapılan aramada hukuka aykırılığın bulunmadığı anlaşıldığından belirtilen hususların manevi tazminata konu olamayacağı, bu nedenle davacının manevi tazminat talep hakkının bulunmadığından talebin reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," gerekçesiyle hüküm fıkrasının;1-Manevi tazminata ilişkin iki nolu bendin hükümden tamamen çıkartılarak yerine "Davacının koşulları oluşmayan manevi tazminat talebinin REDDİNE" ibaresinin eklenmesi, 2-Buna göre davanın tamamen reddine karar verildiğinden vekalet ücretine ilişkin üç nolu bendin hükümden tamamen çıkartılarak yerine "Davalı Hazine kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 6.810 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına, karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kararın gerekçesiz olduğuna, kararda taleplerinin karşılanmadığına, tazminat şartlarının oluştuğuna talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının tamamına hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas, 2016/37 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının "suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma" ve "açıklanması yasaklanan gizli bilgileri temin etme" suçlarından yargılandığı, 12.07.2012 tarihinde evinde ve otomobilinde arama yapıldığı, gözaltında ve tutuklu kalmadığı, yapılan kovuşturma sonucunda davacının beraatine karar verildiği, kararın 21.10.2016 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhli gerekçeli kararın davacıya tebliğ edilmediği, kesinleşme tarihinden itibaren gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, Davacının atılı suçlardan ifadesinin alındığı, 12/07/2012 tarihinde ikametinde arama yapıldıktan sonra İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas, 2016/37 Karar sayılı dosyasından beraat kararı verildiği, kararın kesinleştiği, böylece davacının CMK'nın 141/1-i maddesine göre hakkında arama kararı ölçüsüz bir şekilde gerçekleştirilen cümlesinden olması nedeni ile uğradığı maddi ve manevi zararı devletten talep etme hakkının doğduğu, dava dilekçesinde her ne kadar haksız yargılama nedeniyle davacının yüksek lisans diplomasının yürürlüğe konulmadığını ve bu nedenle bir yıl erken terfi etme imkanından faydalanamadığını belirterek aylık 500,00 TL olmak üzere toplam yaklaşık olarak 6.000,00 TL maddi zararının bulunduğunu belirterek koruma tedbirleri nedeniyle maddi tazminat talep etmiş ise de, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2019/10814 Esas, 2019/9582 Karar sayılı ilamı ve benzer mahiyetteki birçok ilamında "terfi edememe ve rütbe ilerlemesinin sağlanamaması, makam tazminatı farkı, ek gösterge farkı, yan ödeme farkı, rütbe puan farkı ve komutanlık puanı kalemlerinin CMK'nın 141 ve devamı maddelerine göre belirlenmesi gereken maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği" belirtildiğinden ve ayrıca davacı hakkında gözaltına alma veya tutuklama kararı bulunmadığından maddi tazminat istemi yönünden yasal koşulların oluşmadığı, manevi tazminat istemi yönünden kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 02.07.2021 tarihli ve 2021/1074 Esas, 2021/2030 Karar sayılı kararında, davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/4940, K. 2026/4969, T. 12.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-4940-e-2026-4969-k-0cffe2330d22