Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3280 E. 2025/6749 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1072 E, 2021/564 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutukluluğun hukuki olmadığı ve makul süreyi aşan tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 1.000,000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, karara karşı davacı ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince CMK'nın 280/1-a maddesinin yollamasıyla 303/1-h maddesi gereğince Yerel Mahkemenin hüküm fıkrasının 2. maddesinin çıkarılarak yerinde "Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre 6.810 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı vekiline verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; davacının 6100 sayılı kanunun 339/2 maddesindeki hükmü gereğine adli yardım talebinin kabulü ile davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine , davasının kabul edilmesi gerektiğine, sair nedenlere ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/775 Esas 2018/482 Karar sayılı dava dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 06/05/2017 tarihinde gözaltına alındığı, 09/05/2017 tarihinde tutuklandığı, yürütülen yargılama neticesinde 05/09/2018 tarihinde FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütü Üyeliği suçundan hakkında TCK 314/2 maddesi gereğince 8 yıl 1 Ay 15 gün hapis cezası verildiği, tutukluluk halinin devamına karar verildiği, kararın istinaf üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderildiğinin anlaşıldığı, konuya ilişkin AİHM ve Anayasa Mahkemesi'nin yargılama süresinin makul olup olmadığını her olayın kendine özgü koşullarını ve özellikle davanın karmaşık olup olmadığı, başvurucunun yargılama süresince gösterdiği tavır ve davranışlar, kamu otoritelerinin ve özellikle de yargılama organlarının tutumları, davanın başvurucu açısından taşıdığı önem ve eğer söz konusu yargılama bir ceza yargılaması ise başvurucunun tutuklu olup olmadığı gibi ölçütleri dikkate alarak değerlendirdiğini kararlarında belirtildiği, aynı şekilde tutuklamanın uzun sürmesi nedeniyle açılacak tazminat davalarında dayanak mahkeme kararının kesinleşmesi beklenmeyeceği gibi, davacının beraat etmesi koşulunun aranmayacağı da dikkate alınarak bu çerçevede, dosya kapsamı itibariyle 09/05/2017 tarihinde tutuklanan tutukluluk hali farklı tarihlerde uzatılan davacı hakkında İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/09/2018 tarihinde 2017/775 Esas 2018/482 Karar sayılı kararınca davacı hakkında Silahlı Terör Örgütü Üyeliği Suçundan 5237 sayılı TCK'nın 314/2 maddesi gereğince 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına mahkumiyetine ve tutukluluk halinin devamına kararı verildiği, 5271 sayılı CMK’nın ağır ceza mahkemesinde görülecek suçlar bakımından öngördüğü makul sürenin bu aşamada ihlal edilmediği, dosyanın istinaf üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderildiği, kararın henüz kesinleşmediği, dava tarihi itibariyle (25/11/2019) davacının tutukluluk süresinin 2 yıl 6 ay olduğu, 141/l-a-d maddeleri gereğince yasal şartları oluşmadığından tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2025 tarihinde karar verildi.