Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3279 E. 2025/7055 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/3279
Karar No
2025/7055
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3458 E., 2021/405 K. HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 100,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatı gözaltı tarihi olan 12.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 43,36 TL maddi ve 250,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 12.12.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf sınırı itibariyle maddi tazminatın kesin nitelikte olması nedeniyle CMK'nun 279/1-b maddesi uyarınca davacı vekili ile davalı vekilinin maddi tazminata yönelik istinaf başvurusunun reddine, manevi tazminata yönelik tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına, davalı vekilinin temyiz isteminin kabul edilen tazminat miktarına göre kesinlik sınırı nedeniyle reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkil hakkında verilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğuna ve vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın süresinde açılmadığına, tazminat şartlarının oluşmadığına, davanın reddi gerektiğine, reddedilen kısım yönünden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kahramanmaraş 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/59 Esas, 2019/19 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 12.12.2016 - 13.12.2016 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04.02.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabulüne karar verilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının maddi tazminat yönünden usulden reddi, manevi tazminat yönünden ise düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Hükmedilen maddi ve maddi tazminat toplamına göre karar davalı yönünden kesinlik sınırında kalmakta ise de davalı vekilinin temyiz isteminin, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 05.04.2021 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından 08.04.2021 tarihli dilekçe ile yapıldığı gözetildiğinde katılma yoluyla temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki kesinlik sınırı itibariyle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

1.Davanın maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olduğu halde kesinlik sınırının hükmedilen tazminat miktarının tamamına göre değerlendirilerek hükmün tamamı hakkında inceleme yapılması gerekirken, istinaf incelemesi sırasında maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi ile maddi tazminata ilişkin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341/2. ve 5271 sayılı Kanunun 279/1- (b) bendi uyarınca usulden reddine karar verilmesi,

2.Gerekçeli karar başlığında "11.04.2019" olan dava tarihinin "29.03.2019" olarak gösterilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/3279, K. 2025/7055, T. 01.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-3279-e-2025-7055-k-e8680bbdfcbc