Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/5911 E. 2025/2112 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2017/3500 E. 2018/3282 K. SUÇLAR : Taksirle öldürme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan ret I.Katılanlar vekilinin, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin incelenmesi ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığı yapılan ön inceleme sonucu anlaşılmakla, II. Sanık müdafii ve katılanlar vekilinin, taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi ile; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, İşin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise, 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair kararın temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri;Koşulları bulunmadığı halde bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması ile sanık hakkında fazla ceza tayininin ve şartları bulunduğu halde lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere, katılanlar vekilinin temyiz sebebi; Suçun vasfında hata sonucu olası kast hükümleri uygulanması gerekirken sanık lehine uygulama ile eksik ceza tayinini ve takdiri indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay günü, sanık sürücü sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 50km olduğu, iki yönlü, asfalt kaplama, cadde üzerinde gündüz vakti seyri sırasında tali yoldan kavşağa çıkarak sağa doğru dönüşü esnasında kavşaktan geçiş yapmakta olan istikametine göre solundan gelen motosiklet sürücüsü ...'nın motosikletinin otomobilin sol arka kapı kısmına çarpması sonucu sanığın asli kusuru ile motosiklet sürücüsü ...'nın ölümüne sebebiyet verdiği olayda, 2.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; iki kişinin ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, dosya kapsamında mevcut bulunan ve tevdii üzerine düzenlenen 31/08/2016 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin heyet raporu doğrultusunda asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme ve 179/2. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 3.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının, sanık hakkındaki taksirle öldürme suçundan kurulan mahkumiyet kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu gerekçeleri ile, düzeltilerek esastan reddine ve trafik güvenliği tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılması ile yerine hüküm kurulmasına yer olmadığı kararı verilmek suretiyle, esastan düzeltilerek reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR I. Katılanlar vekilinin, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin incelenmesi ile; İzmir 18.Asliye Ceza Mahkemesinin, 07/09/2017 tarihli ve 2017/337 Esas, 2017/677 Karar sayılı kararına konu eylem için 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2 maddesi uyarınca öngörülen cezanın üst sınırı, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm kurulmasına yer olmadığı kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, II. Sanık müdafii ve katılanlar vekilinin, taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi ile; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Adil Tıp Kurumu İzmir Morg İhtisas Dairesinin 28/10/2016 tarihli otopsi raporunda, kişinin kesin ölüm sebebinin tespit edilmesi için Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulundan görüş alınmasının uygun olduğunun belirtilmesi karşısında, ...'nın kesin ölüm nedeni ve geçirdiği trafik kazası ile illiyet bağını gösterir Adli Tıp Kurumu Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması, Kabule göre de ; 1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanık asli kusurlu olmakla birlikte, bir kişinin öldüğü olayda maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi, 2-Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin yalnızca 1.00 promil üzerinde alkollü olarak araç kullanmaktan ibaret olduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 22/3.maddesi uyarınca temel cezanın 1/3 oranı yerine, 5/12 oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/2.maddesinin (b) bendi uyarınca takdîren İzmir 18.Asliye Ceza Mahkmesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.