Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/999 E. 2025/4915 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/224 E., 2019/1732 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin suç tarihine ilişkin yakalama tutanağının dosya içinde bulunmadığı, olay yerinde bulunan güvenlik kuvvetlerinin tanık sıfatıyla dinlenilmeden karar verilmesi, temyiz dışı suç eşyasını satın alan ...'ten suç eşyasının satın alınması sırasında sanığın olup olmadığı sorulmadan mahkûmiyet hükmü kurulmasına, suça konu malların değer tespitinin yapılarak sanık hakkında değer azlığı indirim maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesine, zararın giderimine ilişkin süre verilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Ceza Genel Kurulu ile hırsızlık suçlarına bakan Dairelerin Türk Ceza Kanunun da düzenlenen eklenti kavramının tespit ve değerlendirilmesine ilişkin istikrar bulmuş kararları çerçevesinde 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen "eklenti" kavramının değerlendirilmesi ölçüleri içerisinde hiçbir dönemde çevresi eklenti sayılmaya müsait belirleme çevreleme dışarıdan bakıldığında kamuya açık serbestçe girilmesine izin olmadığı anlaşılabilir olanların içerisinde de bina sayılan bir yapınında bulunması hâlinde bu alanların büyüklükleri tahsis amaçları ve kullanımlarına bağlı bir istisna kabul edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin birlikte kabul ettiği çerçevede Antalya Toptancılar Hali kompleksi çevresi duvarla çevrili, içinde çok sayıda binalar olan belirli ve kontrollü giriş sağlanan kapılardan giriş çıkışı bulunan mevcut fiziki yapısı içerisinde büyüklüğüne bağlı kanunun amacına ve uzun yıllardır yerleşik Ceza Genel Kurulu ve daire uygulamalarına aykırı şekilde Bölge Adliye Mahkemesince bu alanın yine Ceza Genel Kurulu ve daire uygulamalarında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinin kapsamına dair kabulleri ile de örtüşmeyen şekilde sanığın eyleminin aynı Kanun'un 142/2-h maddesi çerçevesinde kabulü yerine yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının korunmasına, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.