Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4739 E. 2025/9179 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2648 E., 2020/153 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezası verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanığın, şikayetçiye ait aküleri çalması olayında, her ne kadar bu ana ilişkin görüntü kaydının olmasa da, sanığa ait aracın olay sırasında, dosyaya konu eylem ile birlikte toplam 6 adet hırsızlık olayının meydana geldiği yerde, sokak aralarında dolaştığı, sanığın, kendisine ait aracın olay yerinde oluş sebebini açıklayamadığı, bu durumun da hayatın olağan akışına aykırı olduğu bu şekilde sanığa ait olan aracın birçok hırsızlık olayının meydana geldiği mahalde bulunduğunun kuşkuya yer vermeyecek derecede ıspatlanması neticesinde sanığın cezalandırılmasına yetecek kadar delil ve emare bulunması nedeniyle yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince kaldırılarak delil yetersizliğinden beraat hükmü kurulmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Olay tarihinde şikâyetçiye ait otobüs aküsünün çalınması üzerine kolluk tarafından yapılan araştırma tutanağında, sanığın adına kayıtlı olan beyaz renkli ... marka kartal model 34 ... 49 plaka sayılı araç kullanılarak 4 adet farklı şikâyetçiye ait araçlardan akü çaldıklarının kamera görüntülerine yansıdığı, bu 4 hırsızlık olayından hemen sonra şikâyetçi ... ile farklı şikâyetçi ...'nun araçlarının bulunduğu ... bahse konu kartal model araç ile giriş yapıldığı ve 11 dakika sonra bu sokaktan aracın ayrıldığı, araç ayrılırken arka kısmının ağırlıktan dolayı çöktüğünün tespit edildiği, şikâyetçiye ait hırsızlık anına ilişkin görüntü olmasa dahi, sanığa ait olan aracın birçok hırsızlık olayının meydana geldiği mahalde bulunduğunun kuşkuya yer vermeyecek derecede ispatlandığı, bu eylem dışında 5 adet hırsızlık eylemi daha aynı yerde gerçekleştiği, sanığın hukuki durumu değerlendirilirken bu dosyaların da, mevcut yargılama dosyasına alınıp incelenmesi ve ona göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği, doğrudan olmasa da, aynı yerde, aynı zamanda yine sanıkça gerçekleştirildiği anlaşılan hırsızlık dosyalarındaki ikrar veya parmak izi gibi sonuçların mevcut dosyayı da etkileyebileceği, ancak bu hususta araştırma yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraatına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK' nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.