Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/2271 E. 2024/8135 K. – Taksirle Yaralam

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/113 E., 2020/216 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 53/1-3 maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, ilgili kararın katılanlar vekili, sanık müdafii, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2019/5278 Esas, 2020/2138 Karar sayılı ilâmıyla, 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51 maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamasının ve hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanmasının hukuka aykırı olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 8000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temel ceza hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddelerinin gösterilmemesi ve eksik ceza tayini hukuka aykırı olduğundan anılan hususların düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, esas hakkında mütaalaya gerekçe kısmında yer verilmemesinin ve hesaplama sırasında yapılan hata sonucu eksik para cezası tayini yapılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü sanığın idaresindeki kamyonet ile gündüz vakti, meskun mahal dışı, eğimli, iki yönlü, asfalt kaplama karayolunda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı yola geçtiği ve yolun dışındaki cep şeklindeki dinlenme alanındaki yayalara çarpmasıyla, bir kişinin basit tıbbi müdahale giderilebilir, bir kişinin hayati tehlike geçirecek, vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 5. dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, mahkemece tam kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, mahalli Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-) Sanık hakkında kurulan hükümde, 405 gün olarak belirlenen adli para cezasının, takdir edilen günlük miktar 20 TL ile çarpılması sırasında sonuç para cezasının 8100 TL yerine 8000 TL olarak eksik ceza tayini, 2-)Sanık hakkında verilen hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/3 maddesine, uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında uygulama maddelerine yer verilmemesi suretiyle ise 5271 sayılı CMK'nın 232/6.maddesine uyulmaması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Akseki Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının dördüncü maddesinin birinci paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 405 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 8100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde karar verildi.