Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/3844 E. 2023/5010 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/581 E., 2015/409 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sanık hakkında Selçuk Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2014 tarih, 2014/369 nolu iddianamesi ile imar kirliliğine neden olma suçundan kamu davası açılmış olup, Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/581 Esasına kaydedilmiştir. 2. Sanık hakkında Selçuk Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2015 tarih, 2015/184 nolu iddianamesi ile 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kamu davası açılmış olup, Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/235 Esasına kaydedilmiş, mahkemece 16.04.2015 tarih 2015/235 Esas, 2015/159 Karar nolu kararı ile dosyanın 2014/581 Esas nolu dosya ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır. 3.Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. 4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.04.2019 tarihli ve 2016/97839 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; 1. Hapis cezasının ertelenmesinin yerinde olmadığına, 2. Birleşen dosya ile birlikte değerlendirme yapılmasını yerinde olmadığına, 3. Diğer temyiz sebeplerine,İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemenin Kabulü 1."Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiği; sanık hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan iddianame düzenlendiği, dosyaya verilen cevapta dava konusu edilen yerin 1. derece Arkeolojik Sit Alanı içerisinde kaldığına dair Efes Müze Müdürlüğü tarafından cevap verildiği ve 1. celse Belediye Başkanlığının katılma talebinin reddine karar verilmiş, Mahallinde 02/01/2015 tarihinde keşif yapıldığı ve keşif sonucunda bilirkişinin vermiş olduğu raporda dava konusu yerin 2863 sayılı Yasa kapsamında 1. derece Arkeolojik Sit Sınırları içerisinde kaldığının belirlendiği, Kültür ve Tabiat Varlığı olan yerlerden olduğu anlaşılmakla mahkememizce C.Başsavcılığına 2863 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan gereğinin takdir ve ifasi için suç duyurusunda bulunulduğu, ihbar üzerine C.Başsavcılığı tarafından sanık hakkında 2863 sayılı Yasanın 65/1 maddesi gereğince iddianame düzenlendiği ve bu iddianamenin mahkememizin 2015/235 Esasını aldığı, 2015/235 esas sayılı dosya üzerinde yapılan yargılama sonunda bu dosyanın mahkememizin 2014/581 esas sayılı dosyası ile birleştirildiği, dosyamızda yapılan yargılamada sonunda sanığın 1. derece Arkeolojik Sit Alanına inşaat yaptığı anlaşılmakla sanığın eylemenin TCK'nın 184/1 maddesindeki imar kirliliğine neden olma ve 2863 sayılı Yasanın 65/1 maddesindeki suçu oluşturmuş işlemiş ise de, TCK'nın 44. maddesi gereği sanığa fikri içtima nedeniyle daha sanığın en ağır cezadan cezalandırılması gerektiği, Sanığın eylemini gerçekleştirdiği yerin 1. derece Sit Alanı olduğuna ilişkin ilanların yapıldığı ve dosya içerisinde olduğu, sanığın söz konusu yerin sit alanı içerisinde olmadığını bilmemesinin hayatin olağan akışına aykırı olduğu, Sanığın korunması gerekli sit alanı içerisinde bulunan oturduğu binaya ek olarak inşaat yaptığı ve sıva yaptığı ve sit alanı içerisinde bulunan yere esaslı onarım ve inşaat yaparak fiziki müdahalede bulunduğu, sanığın yapmış olduğu fiziki müdahaleyi eski hale getirmediği anlaşılmakla, sanığın eylemi imar kirliliğine neden olma suçunu da kapsamakta ise de, sanığa daha ağır cezayi gerektiren 2863 sayılı Yasanın 65/1 maddesi gereğince sanığın 2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, duruşmadaki iyi hali nedeniyle ceza 1 yıl 8 ay ve 4 gün adli para cezasına düşürülmüş, sanığın müdahale ettiği yeri eski hale getirmesi söz konusu olmadığından hükmün açıklanmasının geriye bırakılması hükmü uygulanmamış, 4 gün adli para cezası günlüğü 20 TL kabul edilerek 80 TL adli para cezası olarak kararlaştırılmış, sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası sanığın mahkememizde bir daha suç işlemeyecği yönünde kanaat oluşmuş olması nedeniyle sanığa verilen ceza ertelenmiş ve sanığın 1 yıl 8 ay denetime tabi tuttulmasına karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulması yoluna gidilmiştir." denilmektedir. IV. GEREKÇE 1."17.07.2014" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.10.2015 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 16.10.2023 tarihinde gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2015 tarihli ve 2014/581 Esas, 2015/409 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2023 tarihinde karar verildi.