Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/4669 E. 2024/6781 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/4669
Karar No
2024/6781
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/868 Esas, 2023/809 Karar HÜKÜM : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/247 E., 2021/110 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde;, müvekkilinin 20 yılı aşkın bir süredir "SİMFER" markası altında yurt içi ve yurt dışında ürünlerinin pazarlamasını yaptığını, davalı şirketin 2019/05151-1, 2 ve 3 numaralı tasarımlar ile çoklu endüstriyel tasarım başvurusu yaptığını, başvurunun yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesi yaptığı itirazın davalı YİDK'in 2020/T-384 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, davaya konu tasarımların daha önce dünyanın değişik yerlerinde kamuya sunulduğunu, buna dair delillerin işlem dosyasına ibraz edildiğini, ayrıca birleşik bir ürünün görünmeyen kısımları tasarım tesciline konu olamayacak olduğunu ileri sürerek, YİDK'nin 2020/T-384 sayılı kararının iptaline ve 2019/05151-1, 2, 3 numaralı tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP 1.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili, davaya konu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik kriterini haiz olduğunu, ayırt edicilik değerlendirmesinde soğutucu/dondurucu dolaplar bakımından tasarımcının özgürlük alanı kısıtlılığının dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamında, dava konusu ürün tasarımlarının nihai kullanım esnasında, tasarım unsurları açısından ihtiva ettiği iddia olunan ve fakat aslında işlevsel nitelik gösterir kesit biçimlerinin bir bileşik ürüne (dolap kapağı vb) monte edilerek kullanıldığı, monte edildikten sonra kesit biçimlerinin nihai kullanımda bilgilenmiş kullanıcı tarafından görülebilir olmadığı, monte edildikten sonraki görünen yüzeylerinin dış yüzeyleri olduğu, görünen dış yüzeyi bakımından değerlendirme yapılması mümkün ise de somut olaydaki gibi hiçbir girinti - çıkıntı, desen vs. unsur taşımayan kesit çizgileri bakımından yenilik ve ayırt edicilik değerlendirmesinin yapılmasının mümkün olmadığı, dolayısıyla bir yüzeyden ibaret olduğu görülen dış/ön yüzeyler itibariyle de başvuru konusu olan tasarımların korunmasının mezkur düzenlemeler uyarınca da mümkün olmadığı, davaya konu 2019/05151-1, 2 ve 3 sıra numaralı tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, YİDK'nın 2020/T-384 sayılı kararının iptaline ve 2019/05151-1, 2 ve 3 sayılı tasarımların hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine gerekçesiyle karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, içerisinde tasarım konusunda uzman bilirkişilerin yar aldığı heyet tarafından düzenlenen denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna göre, davaya konu çoklu tasarımın bileşik bir ürünün parçası olarak kullanıma konu edilebileceği, ön yüzey dışındaki kısımların tasarıma dair kaygılardan ziyade işlevselliğe dayalı olduğu, nihai kullanım esnasında görünür nitelikte olmayacağı, tasarımların görünen yüzeylerinin ise herhangi bir tasarım özelliğine haiz olmadığı, görünür kısımların tasarım koruması kapsamında kalan bir tasarım niteliği olmaması nedeniyle yenilik ve ayırt edicilik şartlarını sağlamadıkları gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK tasarım kararı iptali ile hükümsüzlük istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 55 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istekleri halinde ilgililere iadesine, 25.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2023/4669, K. 2024/6781, T. 25.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2023-4669-e-2024-6781-k-af4e3bfb67e7