Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/4473 E. 2026/7749 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/4 E., 2015/48 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında "30.08.2013-10.10.2013" şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, dosyada mevcut tahsilat makbuzuna göre suça konu çekin verildiği tarih olan "11.07.2013" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20,00-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği, buna göre somut olayda haksız menfaat miktarı çek bedeli olan 14.800,00 TL olup, 5237 sayılı Kanun’un 158/1,son maddesi uyarınca adli para cezasına esas alınacak gün sayısının 1.480 gün olarak belirlenip bu miktar üzerinden uygulama yapılması gerekir iken, önce suçtan elde olunan haksız menfaat dikkate alınmaksızın, gün adli para cezası belirlenip indirimler yapıldıktan sonra doğrudan hapis cezası alt sınırdan tespit edildiği halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının 1.980 gün olarak asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek fazla ceza tayini,

2.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin kısımların tamamen çıkarılarak yerine ''sanığın 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f,son maddesi gereğince 1.480 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1.233 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52 2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 24.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibarelerinin eklenmesi; yine hükümde TCK'nın 52/4 maddesinin uygulanmasına ilişkin (II-1-c) maddesinde yer alan "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanıklara ihtar edilmesine (ihtar edilemedi)" ibaresinin çıkartılarak, yerine "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 645 sayılı Kanun'la değişik 106/3. maddesi uyarınca infazına" ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2026 tarihinde karar verildi.