Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/667 E. 2026/7729 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/667
Karar No
2026/7729
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/458 E., 2019/260 K. SUÇLAR : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve katılan ...'a karşı dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, hakkında verilen beraat kararı temyiz incelemesi neticesinde kesinleşen sanık ... hakkında temyize konu bir hüküm bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık Hakkında Mağdur ... 'a Yönelik İşlenen Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü ile Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hükme Karşı Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Sanığa yüklenen mağdur ... 'a karşı dolandırıcılık ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi ...'ın kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi adına vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Sanık Hakkında Katılan ...'a Karşı Dolandırıcılık Suçundan Verilen Düşme Hükmü ile Sanık Hakkında Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. Sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu için düzenlenen uzlaştırma raporuna göre, sanığın, edimini 2018-2029 yıllarını kapsayacak şekilde farklı tarihlerde ödeme koşulu ile uzlaşmanın sağlandığı, edimin yerine getirilmesinin takside bağlandığı anlaşılmakla; karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 254/2. maddesindeki "Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir..." hükmü ile karar tarihinden sonra, 14.11.2024 tarihli ve 32722 sayılı Resmi Gazetede yer alarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 17. maddesi ile değişik 254/2. maddesindeki; "Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde durma kararı verilir." hükümleri uyarınca, uzlaşma sonucunda edimin def'aten yerine getirilmesi hali hariç olmak üzere diğer hallerde davanın düşmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nin 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 10.09.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/667, K. 2026/7729, T. 10.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-667-e-2026-7729-k-1e7c7aecf4a7