Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/7692 E. 2026/8592 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/629 E., 2020/1398 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında uygulanan etkin pişmanlık indirim oranının üst hadden belirlenmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Olay tarihinde yapılan fiziki takip esnasında sanık ile tanık ... arasındaki alışverişin görülmesi, ...'ın aşamalarda alınan beyanlarında sanıktan uyuşturucu madde aldığını beyan etmesi, sanığın ikametinde yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçirilmesi ve dosya kapsamındaki diğer deliller dikkate alındığında; sanığın ikrar içeren beyanları olmasa dahi mevcut delillerin sanığın mahkûmiyetine yeterli olduğu anlaşılmakla, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 192/3. fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmü uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, yukarıdaki eleştiri ile aşağıda belirtilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" ihtarı yerine "ödenmeyen adli para cezası hakkında 5275 sayılı kanunun 106/3. maddesi gereğince infaz makamınca işlem yapılacağının sanığa ihtarına" ibaresinin yazılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünde yer alan "ödenmeyen adli para cezası hakkında 5275 sayılı kanunun 106/3 maddesi gereğince infaz makamınca işlem yapılacağının sanığa ihtarına" ibaresinin çıkarılarak, yerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.