Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/3792 E. 2026/7762 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/551 E., 2016/182 K. SUÇ : Dolandırıcılık SUÇ :Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, "2011 yılı" şeklinde eksik yazılan suç tarihinin, şikayetçi ... Bilgisayar yönünden "05.03.2011" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2026 tarihli yazısında da belirtildiği üzere, hüküm fıkrasının (III-O) bendinde, "..." olarak yazılması gereken sanık adının "Harun Hilaloğlu" şeklinde yanlış yazılması,

2.5237 sayılı Kanun'un 158/1. maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde, adli para cezası belirlenirken, tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, 20-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f,son maddesi gereğince temel cezanın takdiren 5 gün adli para cezası olarak belirlendikten sonra doğrudan suçtan elde olunan haksız menfaat miktarının iki katı adli para cezası belirlenmek ve bu miktar üzerinden indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3.Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edildiğinin gözetilmemesi,

4-Hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de; adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde belirtildiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının (III-O) bendinin 1. fıkrasında yer alan "..." ibaresinin çıkartılarak yerine "..." ibaresinin yazılması; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f,son maddesinin uygulanmasına yönelik adli para cezası ilişkin bölümler tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla, şikayetçi ... San. Tic.Ltd.Şti'ye yönelik kurulan hüküm fıkrasının ilgili kısmına“Sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f,son maddesi gereği 95 gün gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereği cezasından (1/6) oranında indirim yapılarak 79 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. Maddesi gereği günlüğü takdiren 20,00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 1.580 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması; hüküm fıkrasının 6. paragrafındaki "... ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına (ihtarat yapılamadı," ibaresinin hükümden çıkarılması ile yerine "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 106/3. maddesi gereğince infazına” ibaresinin eklenmesi; yine hükümde hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin 7. paragrafın tamamen çıkarılarak, yerine "Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesi iptal kararı gözetilerek TCK 'nın 53/1-2-3 fıkralarının sanık hakkında uygulanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2026 tarihinde karar verildi.