Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/2087 E. 2026/5505 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1607 E., 2025/2004 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılmakla gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2025 tarihli ve 2024/985 Esas, 2025/178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-f, 158/3, 43/1, 168/2, 62, 52/2, 52/4, 53... /6. maddeleri uyarınca 3 yıl 10... gün hapis cezası ve 1080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 22.05.2025 tarihli ve 2025/1607 Esas, 2025/2004 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyizi; sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine hasrendir.

III. GEREKÇE 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168 inci maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer verilen; “Beraat eden ve vekil veya müdafi ile temsil edilen sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir. Bu hüküm, sanığın 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen müdafii bulunması durumunda kovuşturma için Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, kendisine müdafi atanan ve hakkında beraat kararı verilen sanık lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 22.05.2025 tarihli ve 2025/1607 Esas, 2025/2004 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasına; “sanık ...'ya 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen müdafiinin bulunması sebebiyle görevlendirilen vekile ödenen Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafi ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin 2025 Yılı Tarifesi'nin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinin birinci alt bendi uyarınca belirlenen 9.871,00 TL ücretin mahsup edilmesi suretiyle karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği 48.000,00 TL vekâlet ücretinin Hazineden tahsili ile beraat eden sanık ...'ya ödenmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2026 tarihinde karar verildi.