Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/6129 E. 2026/3797 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/395 E., 2023/194 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ 1. Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2021 tarihli ve 2020/115 Esas, 2021/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK'nin 157, 43/1, 62, 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca neticeten 7.600,00 TL ve 100,00 TL adli para cezası ile mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/395 Esas, 2023/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157, 43/1, 62... maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 15 gün hapis ve 5 gün adli para cezası ile mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın eyleminin TCK 158 maddesi kapsamında olduğuna ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Gerekçeli karar başlığında 16.07.2020 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suçun gerçekleştiği 18.06.2020 tarihi olarak; 17.05.2022 olarak yanlış yazılan karar tarihinin, kararın verildiği 17.01.2023 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygunlamasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.