Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/5393 E. 2026/5274 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1161 E., 2023/977 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ 1. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2017 tarihli ve 2015/315 Esas, 2017/54 Karar sayılı kararıyla sanığın dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 39/1, 62/1, 52/2-4, 53/1 ve 58/6 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/1161 Esas, 2023/977 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ve sanığın istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-(g) maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılması ile sanığın dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 43/1, 62/1, 52/2-4, 53/1 ve 58/9 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Sanık ve Müdafilerinin Temyiz Sebepleri Sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığına, her aşamada samimi beyanlarda bulunduğuna, temyiz dışı sanıkların soyut beyanları ile hüküm kurulduğuna, sanığın arkadaş kurbanı olduğuna, dolandırıcılık suçuna iştirak etmediğine, suç işleme kastının bulunmadığına, eksik inceleme ve delillerin hatalı değerlendirilmesiyle mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, hükmün bozulmasına ve sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53/3 maddesinin birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Değerlendirme ve Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hükümde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2026 tarihinde karar verildi.