Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/3483 E. 2023/9941 K. – Defter, Kayıt

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2441 E., 2021/2414 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2020/461 Esas, 2021/430 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 19.07.2021 tarihli ve 2021/2441 Esas, 2021/2414 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünü kaldırarak beraat kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talebine ilişkindir III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın Gaziosmanpaşa Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi olduğu, 2016 ve 2017 takvim yıllarına ait yasal defter ve belgelerinin incelemeye ibraz edilmesi için istem yazısının, sanığın elektronik ortamda bulunan adresinden 04.07.2020 tarihli tebligat ile istendiği, istem yazısının 29.06.2020 tarihinde iletildiği ve yasa gereği 5 gün sonra tebliğ edilmiş sayıldığı ancak yasal süre içinde defter ve belgelerini ibraz etmediği iddiasıyla sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Sanık savunmasında, iş yerinde tadilat olduğunu bu nedenle bir çok belgesinin kaybolduğunu, bazılarını bulup vergi dairesine teslim ettiğini ancak son yıla ilişkin olan belgelerini bulamadığını, suç işleme kastının olmadığını beyan etmiştir. 3. İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucu toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilmiş ve mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. 4. Bölge Adliye Mahkemesince, 213 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinde vergi incelemesinin kural olarak incelemeye tâbi olanın iş yerinde yapılacağı, iş yerinin terk edilmesi gibi zorunlu nedenlerin varlığı halinde incelemenin dairede yapılabileceği; somut olayda defter ve belgelerin sunulmasının istendiği tarihte iş yerinin faal olduğu, faaliyetini sürdüren mükelleflere defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatların hukuken geçerli olmayacağı gözetilmeden atılı suçtan sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi, yasaya aykırı görülmüş ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan; İlk Derece Mahkemesi'nin mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın yüklenen suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Suç tarihinde yürürlükte olan 213 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesine göre; “Vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin iş yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir.” düzenlemesi karşısında, iş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağından gizleme suçunun unsurlarının oluşmayacağı, ancak ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 tarihli ve 1999/11-273 Esas, 1999/288 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, 213 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmayacağı dikkate alındığında; somut olayda, sanığın iş yerinde tadilat olması nedeniyle defter ve belgelerinin kaybolduğunu beyan etmesi karşısında, suçun sübut bulduğu, gözetilmeden beraatine hükmolunması nedeniyle, karar hukuka aykırı bulunmuştur. 2. İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile ilgili istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan incelemede, ilk derece mahkemesinin olaya ilişkin kabulünde delillerin yeniden takdiri suretiyle yeni bir hüküm kurularak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu hususlarla ilgili değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre duruşma açılmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yapılan inceleme ile beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 19.07.2021 tarihli ve 2021/2441 Esas, 2021/2414 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.