Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/274 E. 2026/7869 K. – Hizmet Nedeniyle

Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/576 E., 2020/313 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 2 53... . maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın olay tarihinde ... Ananim Şirketi bünyesinde trafik bilirkişisi olarak çalıştığı, otobüs şoförü ...'in sevk ve idaresindeki otobüsün, ...'ın sevk ve idaresindeki araçla çarpıştığı, çarpışma neticesinde otobüsün dikiz aynasının kırıldığı ve maddi hasarlı kaza meydana geldiği, sanığın olay yerine servis kaybı ve maddi hasarı belirlemek üzere trafik bilirkişisi olarak gittiği, yaptığı tespit sonrasında kaza bilirkişi tutanağı tanzim ettiği, zarar olarak tespit edilen 170 TL'yi ...'ın daha sonra tedarik edip getireceğini söylediği ve aynı gün 140TL para tedarik edip sanık ile buluşarak sanığa elden verdiği ancak sanığın nakit olarak aldığı bu para ile birlikte tutanakları da ...'a teslim etmediğinin iddia edildiği somut olayda, her ne kadar katılan şirketin 06.09.2019 tarihli cevabi yazısında sanığın para tahsil etme yetkisi olduğu belirtilmiş ise de, sanığın alınan savunmasında 2008 yılı itibariyle para tahsil yetkilerinin kaldırıldığını savunması, katılan vekilinin ilk şikâyeti sırasında da para tahsil yetkisi olmadığı halde para tahsil ettiğinin bildirilmesi karşısında, sanığın para tahsil etme yetkisi olup olmadığı hususunun net olmadığı ve bu haliyle eylemin TCK'nin 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, bu suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağan üstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan üstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,15.09.2026 tarihinde karar verildi.