Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/11221 E. 2026/7846 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/769 E., 2022/336 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/769 Esas, 2022/336 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2014 tarihli ve 2014/124 Esas, 2014/114 Karar sayılı kararı ile sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü‘nün, 27.10.2020 tarihli ve 2020/10377 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 05.11.2020 tarihli ve KYB-2020/96870 sayılı ihbarnamesi üzerine, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin, 15.02.2021 tarihli ve 2020/11918 Esas, 2021/1332 Karar sayılı ilamı ile; "...hükümlü ...'in, haklarındaki beraat hükümleri kesinleşen sanıklar ... ve ... ile birlikte, araç alımı için para ihtiyacı olan katılanın yazdığı ileri tarihli 7.000 TL bedelli çeki kırdırmak üzere aldıkları, kendisine para vermedikleri, çeki iade etmeyerek kullandıkları ve bu şekilde hükümlünün güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunmasına karşın, katılanın suça konu çeki iade etmek üzere vermediği, doğrudan hükümlü ...'ın adına yazdığı, bu nedenle atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığının anlaşılması karşısında, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, hükümlünün güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine dair Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesi’nce verilip kesinleşen 22/09/2014 tarih ve 2014/124-2014/114 E-K sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlünün yasal unsurları oluşmayan güveni kötüye kullanma suçundan BERAATİNE, ..." karar verilmesi ile 5271 sayılı Kanun'un 309/4-d maddesinde yer alan "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklindeki düzenleme de dikkate alındığında, Mahkeme tarafından yeniden duruşma açılarak verilen 12.04.2022 tarihli ve 2021/769 Esas, 2022/336 Karar sayılı beraat hükmünün hukuki değerden yoksun olduğu ve ortada temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2026 tarihinde karar verildi.