Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/33800 E. 2026/4546 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/33800
Karar No
2026/4546
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/230 E., 2016/160 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde ödemeyen adli para cezasının hapse çevrileceği şeklinde karar verilmiş ise de, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1. maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un suç tarihinden yürürlükte bulunan 52. maddesi uyarınca 20,00-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesinin gerektiği; buna göre sanığın elde ettiği haksız menfaat miktarının 4.300,00 TL olduğu dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 158/1. maddesinin son cümlesi uyarınca adli para cezasına esas alınacak gün sayısı 430 gün olarak belirlenip bu miktar üzerinden uygulama yapılması gerekirken, Mahkemece adli para cezası tam gün sayısının 120 gün olarak eksik belirlenip, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen 100 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 20,00 TL'den hesaplanmak suretiyle sanığın 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra, sonuç adli para cezasının haksız menfaat miktarının iki katından az olamayacağı gerekçesiyle doğrudan 8.600,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci, ikinci ve dördüncü paragraflarında yer alan adli para cezasına ilişkin "120 gün", "100 gün", "2.000 TL" ibareleri ile beşinci paragrafın tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla "430 gün", "358 gün" ve "7.160,00 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/33800, K. 2026/4546, T. 27.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-33800-e-2026-4546-k-4e18a7a8aa3d