Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/12948 E. 2024/855 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/12948
Karar No
2024/855
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/283 E., 2016/354 K. KATILANLAR: ..., ... ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2014/283 Esas, 2016/354 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve ... hakkında şikayetçi ...'ye yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ...'in temyiz isteği; üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlemediğine ilişkindir. B. Sanık ...'ün temyiz isteği; üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlemediğine ilişkindir. C.Sanık ...'ın temyiz isteği; üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlemediğine ve mahkumiyet kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. D. Sanık ...'ın temyiz isteği; hakkındaki mahkumiyet hükümlerini temyiz etme iradesinden ibarettir. III.GEREKÇE Sanıkların suç tarihinde katılanlar ve şikayetçiyi arayıp kendilerini başsavcı ve emniyet görevlisi olarak tanıtmaları sonrasında gerçekleştirdikleri hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettikleri iddia ve kabul olunan olayda; 1. Sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendinde düzenlenen "kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ile lehe yasa değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, 2. Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 157 inci maddesinin ve teşebbüs hükümleri uygulanırken 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2014/283 Esas, 2016/354 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/12948, K. 2024/855, T. 24.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-12948-e-2024-855-k-9033eceed5ff