Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/16812 E. 2013/805 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin yasal koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede; Sanığın sürücü belgesi ve nüfus cüzdanında sahtecilik yapması karşısında birden çok sahte belgenin düzenlenmesi olgusunun 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınıp alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve tekerrüre esas sabıkası nedeniyle sanık hakkında aynı Yasanın TCK'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar veren mahkemenin aynı madde gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar vermemesi isabetsizlikleri karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, mahkemece suça konu belgelerin dosyada delil olarak muhafazasına karar verilmesi nedeniyle tebliğnamedeki 3 numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir. Suçtan önce kasıtlı başka suçlardan mahkumiyeti bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik CMK’ nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- Suça konu sahte nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nun 204/3. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini, 2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nun 204/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp TCK'nun 204/1. maddesi uyarınca sonuç cezanın “2 yıl hapis” olarak belirlenmesi, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına dair bölümün yerine ise “53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.