Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/8850 E. 2022/9292 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2022/8850
Karar No
2022/9292
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 53, 58. maddeleri gereğince verilen 6 ay hapis cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK’nin 42/1. maddesindeki “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın temyiz süresine ilişkin eski hale getirme talebi konusunda karar verme yetkisi Yargıtaya ait olup ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin bu taleple ilgili usule aykırı şekilde verdiği 18/08/2021 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen kararın, savunmasının alındığı sırada bildirdiği dosyada bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ancak; ancak bu adresten tebligatın bila tebliğ döndüğü, daha sonrasında "Teras Hancı Restaurant İşletmecisi-Piryancılar Caddesi Merkez ..." adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligatın yapıldığı ve hükmün temyiz edilmediği gerekçesi ile kesinleştirildiği anlaşılmış ise de; Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince yapılan tebliğin geçerli olabilmesi için, öncelikle aynı adrese daha önce usulüne uygun yapılmış bir tebligatın bulunması, geçerli tebligattan sonra muhatabın adresini değiştirmesi ve yeni adresini ilgili mercilere bildirmemesi, adres kayıt sisteminde de yerleşim yeri adresinin tespit edilememesinin gerektiği ancak; dosya kapsamında sanığın söz konusu adreslerine daha önce usulüne uygun şekilde yapılan bir tebliğ bulunmadığından, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek eski hale getirme talebinin kabulüyle yapılan incelemede; 14/07/2021 tarih 31541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 251. maddesine eklenen “175'inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek, basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlenerek tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği mahkemece kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın; subuta, lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine, zaman aşımına, uzlaşmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddine, ancak; Müşteki Hidayet'in yaralanması hakkında düzenlenen ... Devlet Hastanesinin 01.05.2012 ve 13.07.2012 tarihli raporlarında, müştekinin ne şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandığı hususunun denetime olanak verecek açıklıkta belirtilmediği ve raporların bu haliyle hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmakla, müştekinin tüm tedavi evrakları ile birlikte en yakın adli tıp kurumuna sevki ile, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerini kapsayacak şekilde adli raporunun alınması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 24.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/8850, K. 2022/9292, T. 24.11.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2022-8850-e-2022-9292-k-2ab27352909d