Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/8417 E. 2022/18581 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Sanık ... hakkında hırsızlık ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığa müdafi atanmış olsa dahi, 02.06.2015 tarihli sorgusunda sanığın müdafi istemediğini belirttiği, 5271 sayılı CMK’nın 150. maddesinde sayılan zorunlu müdafi atamasını gerektirecek bir durumun da söz konusu olmadığı, yokluğunda verilen kararın sanığın 02.06.2015 tarihli sorgusunda bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkarılmasının akabinde iade edildiği, sonrasında ise MERNİS adresine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesine göre usulüne uygun olarak 04.03.2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 09.05.2016 ve 13.06.2016 tarihli eski hale getirme talepli dilekçeleri ile hakkında hırsızlık ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümleri “ikametine yapılan gerekçeli karar tebliği tarihinde askerde olduğu için kararları süresinde temyiz edemediğini” belirterek temyiz ettiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek ve dosya içerisindeki Kara Kuvvetleri Komutanlığı’nın 09.03.2016 tarihli yazısından, sanığın 29.01.2016 tarihinde terhis olduğu, dolayısıyla gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edildiği kabul edilerek yapılan incelemede, Yokluğunda verilen ve 04.03.2016 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükümleri 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 09.05.2016 ve 13.06.2016 tarihli dilekçeleri ile temyiz eden sanığın süresinde olmayan eski hale getirme ve temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2) Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafi ile sanık ...’ün temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.