Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/13893 E. 2012/2547 K. – Banka Kartının

Konu: Banka Kartının Kötüye Kullanılması

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2009/13893
Karar No
2012/2547
Karar Tarihi
Konu
Banka Kartının Kötüye Kullanılması

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Banka kartının kötüye kullanılması HÜKÜM : TCK.nun 245/1, 62, 53/a,b,c,d,e maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hp ve 83 YTL adli para cezası

Sanık ...'nun adli sicil kaydında yer alan ilam tekerrüre esas olduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin, uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-Gerekçeli karar içeriğinde iddia, savunma ve Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünün gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 230/1-a. madde hükmüne muhalefet edilmesi, 2-Sanıkların mağdura ait kredi kartı ile değişik tarihlerde farklı işyerlerinden alışveriş yapmak suretiyle haksız yarar elde etmelerine rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, 3-Mağdur ... Edoğan'ın 26.02.2007 tarihli celsede tüm zararının sanıklar tarafından giderildiğini, şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin uygulama olanağı bulunup bulunmadığı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, 4-5237 sayılı TCK'nun 61/8. maddesi uyarınca, temel adli para cezasının tayininde esas alınacak tam gün birim sayısı üzerinden takdiri indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı takdir edilen miktarın çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla adli para cezasına hükmolunması, 5-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakların saklı tutulmasına 29.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/13893, K. 2012/2547, T. 29.02.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2009-13893-e-2012-2547-k-b9709c8b6d09