Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/21480 E. 2012/3675 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : TCK'nun 245/1, 62. 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 820 YTL apc.

Sanıklar müdafilerinin vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü. I- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II- Sanıklar ... ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Hüküm tarihinden önce 19.12.2006 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile 5237 sayılı Yasanın 245. maddesine eklenen “birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak bu Kanunun mal varlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır” hükmüne göre, sanıkların mağdurun zararını soruşturma aşamasında tamamen gidermeleri, mağdurun 05.06.2007 tarihli duruşmada “... bana ... ...’nin ismini verdi onun yakalanmasını sağladı ayrıca zararlarımın tazminini sağladı, ... da katkıda bulundu” şeklindeki beyanı ve şikayetçi olmaması da dikkate alındığında sanıkların pişmanlık gösteren davranışlarda bulunduklarının kabulüyle haklarında 5237 sayılı Yasanın 7/2, 245/1-5 ve 168. maddeleri gereğince etkin pişmanlık hükmünün uygulanması yerine, sanıkların suçlamaları inkar ederek ve delillerin karartılmasına yönelik ifadelerle suçun ortaya çıkması veya suçluların tespitine yeterli bilgi, belge vermediklerinden söz konusu maddenin uygulama yerinin mevcut olmadığı şeklinde yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.