Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/13559 E. 2012/1054 K. – Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik HÜKÜM: TCK'nun 204/1-3, 62/1, 53/1-2, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis

Olay günü işlenen hırsızlık suçundan dolayı kolluk görevlilerince yakalanan sanığın, hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla ... adına düzenlenmiş suça konu sahte nüfus cüzdanını ibraz ettiğinin ve ancak parmak izi incelemesi sonucunda gerçek kimlik bilgilerinin tespit edildiğinin iddia olunması karşısında, eyleminin ayrıca, ...’in gerçekte var olan bir şahıs olması durumunda 5237 sayılı TCK’nun 268. maddesi yollamasıyla 267. maddesinde düzenlenen ‘iftira’, gerçekte var olmayan bir şahıs olduğunun tespiti durumunda ise aynı Kanunun 206. maddesinde düzenlenen “resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyan” suçunu oluşturabileceği nazara alınarak zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. 5237 sayılı TCK’na göre mahkumiyeti bulunmaması gerekçe gösterilerek mükerrir olan sanık hakkında TCK’nun 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” ve TCK'nun 51. maddesinde düzenlenen hapis cezasının ertelenmesi kararı verilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-Nüfus cüzdanının kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğinde olmaması nedeniyle TCK’nun 204/3. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, 2-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine, maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında TCK’nun 204/3 ve 53. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılarak, anılan Yasanın 62. maddesinin uygulanması ile hükmolunan sonuç hapis cezasının 1 yıl 8 aya indirilip, 53. madde uygulamasının yerine de, ''5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' denilmek suretiyle sair yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.