Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/18480 E. 2012/1404 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan HÜKÜM : TCK.nun 204/1, 62, 53/1, 54. maddeleri uyarınca1 yıl 8 ay hapis, hak yoksunluğu, zoralım. TCK.nun 206, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis, hak yoksunluğu

Sanığın, başka bir suç nedeniyle yakalanıp hakkında yapılan adli soruşturma sırasında beyan ettiği "..." kimlik bilgilerine sahip gerçek bir şahsın mevcut olup olmadığı araştırılıp, böyle bir şahsın mevcut olması halinde eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 268/1. maddesi yollaması ile aynı Yasanın 267. maddesi kapsamında düzenlenen suçu oluşturacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunması nedeniyle karar tarihinden sonra 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin bir sebeb içermeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının b bendindeki hak yoksunluklarıyla ilgili karar verilip a, c, d, e bentlerindeki hak yoksunluklarıyla ilgili karar verilmemesi, adli emanette kayıtlı nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanması yerine, 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine bölümlerinin çıkartılarak yerlerine “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ve “dosyada delil olarak saklanmasına” denilmek suretiyle eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.