Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/3178 E. 2011/21230 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kişi hüviyet veya sıfatına ilişkin yalan beyanda bulunma HÜKÜM : 5237 Sayılı TCK.nun 206/1 ve 62. mad.ce 2 ay 15 gün H.C.

Başka suçtan yakalanan sanığın, kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, ifadesi alınırken beyan ettiği kimlik bilgilerine sahip bir şahsın gerçekten mevcut olup olmadığı araştırılıp, gerçekte var olan kişinin kimlik bilgilerini kullandığının anlaşılması halinde eyleminin, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 268/1. maddesi aracılığıyla 267/1. maddesi kapsamında olacağı, bildirdiği kimlik bilgilerinin hayali olduğunun anlaşılması durumunda ise anılan Kanunun 206/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği, bu nedenle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe hükmün belirlenmesi esnasında suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 343/2 maddesi hükümleri ile araştırma sonucuna göre 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun 267/1. veya 206. maddesinin ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu, 765 sayılı TCK.nun 343/2 ve 59. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 206/1 ve 62. maddeleri hükümlerinin karşılaştırılması suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 206/1 ve 62. maddeleri uyarınca ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri

olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.