Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2026/2288 E. 2026/5906 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/4311 E., 2025/3440 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Zile Ağır Ceza Mahkemesince, 09.02.2024 tarihli eylem hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanığın beraatine, 25.04.2024 tarihli eylem hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Sanık hakkında 09.02.2024 tarihli eylem nedeniyle mahkûmiyet hükmü kurulup, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir. B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanık hakkında 25.04.2024 tarihli eylem nedeniyle beraat hükmü kurulması gerektiğine, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, usul, yasaya ve hukuka aykırı karar verildiğine, 3. Uyuşturucu maddenin kullanmak için bulundurulduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık hakkında 09.02.2024 tarihli eylemden kurulan beraat hükmünün incelenmesinde: İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile delillerin değerlendirilmesine, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık hakkında 25.04.2024 tarihli eylemden kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde: İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delil değerlendirmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR A. Sanık hakkında 09.02.2024 tarihli eylemden kurulan hükmün incelenmesinde; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık hakkında 25.04.2024 tarihli eylemden kurulan hükmün incelenmesinde; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararında, sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Zile Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.