Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/3980 E. 2024/333 K. – İzinsiz Kenevir
Konu: İzinsiz Kenevir Ekme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3980
- Karar No
- 2024/333
- Karar Tarihi
- Konu
- İzinsiz Kenevir Ekme
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/68 E., 2022/187 K. SUÇ : İzinsiz kenevir ekme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/378 Esas, 2015/435 Karar sayılı kararı ile sanığın izinsiz kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi, 51 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ile 191 inci maddenin sekizinci fıkrasının (a) bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. B. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.02.2022 tarihli ve 2021/532 Esas, 2022/1686 Karar sayılı kararı ile; "sanığa ait ikamette dikili olarak ele geçirilen farklı boylarda toplam 37 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrarın, kişisel kullanımı için gerekli miktardan çok fazla olduğu, sanığın 2313 sayılı Yasanın 6545 sayılı Yasayla değişik 23. maddesinin 5. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen esrar elde etmek amacıyla kenevir ektiğinin kabulü gerekirken, aynı Yasanın 2. cümlesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini" gerekçesiyle hükmün BOZULMASINA, "5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına" karar verilmiştir. C. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2022/68 Esas, 2022/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapma suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 inci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak; mahkemece verilen 30.12.2015 tarihli ve 2015/378 Esas, 2015/435 Karar sayılı kararın sadece sanık müdafiince temyiz edildiği, aleyhe temyiz bulunmadığı, bu hususun ise 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası, 5320 sayılı Kanun'un 8 nci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanık lehine kazanılmış hak oluşturacağı ve yeniden kurulacak hükümde verilecek cezanın, önceki hüküm ile tayin edilmiş cezadan daha ağır olamayacağı dikkate alınarak sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 51 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezanın ertelenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat yerine mahkûmiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, aleyhe bozma yasağına aykırı davranıldığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığa ait ikamette dikili olarak ele geçirilen farklı boylarda toplam 37 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrarın, kişisel kullanımı için gerekli miktardan çok fazla olması, ayrıca sanığın kanında ve idrarında uyuşturucu etken maddesi bulunmaması dikkate alındığında, sanığın 2313 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen esrar elde etmek amacıyla kenevir ektiğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2022 tarih, 2022/68 Esas ve 2022/187 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2024 tarihinde karar verildi.