Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/2047 E. 2026/11490 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1895 E., 2018/2859 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin yardım etme niteliğinde olduğuna ve teşebbüs aşamasında kaldığına, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 6. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, İlişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında yeterli delil bulunmadığı aşamada soruşturma aşamasında müdafii eşliğindeki kolluk beyanı ve yine Sulh Ceza Hâkimi huzurundaki beyanı ile kendi suçunu ortaya çıkarması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesi uygulanmak suretiyle hukuka aykırılık düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, Tebliğname'de duruşma açmaksızın karar verilmesi nedeniyle bozma yönünde görüş bildirilmiş ise de, CMK'nın 280/1-c maddesine göre şahsi sebebe dayalı indirim nedeni olan TCK'nın 192/3. maddesindeki indirim sebebinin uygulanması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmadan hüküm verebileceği, Suça konu maddelerin miktarı dikkate alındığında sanığın cezasının alt sınırdan belirlenmesinin hukuka uygun olduğu, Değerlendirildiğinden, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır. Sanığın suçu adli sicil kaydında görünen Trabzon Çocuk Mahkemesinin 2015/26 Esas, 2015/122 Karar sayılı ilâmı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında belirlenen denetim süresi içinde işlediği anlaşıldığından, gereğinin takdir ve ifası için mahkemece her aşamada bildirimde bulunulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında TCK'nın 188/3, 188/5, ve 192/3. maddeleri uyarınca hükmedilen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, hesap hatası sonucu cezanın "6 yıl 3 ay" yerine "5 yıl 15 ay" olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve Bölge Adliye Mahkemesinin etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan suça konu uyuşturucu maddelerin TCK'nın 54/4. maddesi yerine, TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, ayrıca Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce alınan şahit numunelerin TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin, C. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" ihtarı belirtilmeyerek aynı Kanun'un 52/4. maddesinin son cümlesine muhalefet edilmesinin, D. Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan mahkeme ilâmının gösterilmediği, ayrıca sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas alınabilecek nitelikte herhangi bir ilâmın bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinin, Hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; bu üç hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (B), (C) ve (D) bendinde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

A. Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmından "TCK'nın 54." ibaresinin çıkartılarak "ve Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce alınan şahit numunelerin TCK'nın 54/4." ibaresinin eklenmesi, B. Adli para cezasına ilişkin kısmın devamına gelecek şekilde "5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi, C. Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümünün hüküm fıkrasından çıkartılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2026 tarihinde karar verildi.