Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/6647 E. 2023/581 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip istinaf başvurusunun esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin hükmolunan cezanın süresine göre, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Mersin 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2020/170 Esas, 2020/289 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2020/2494 Esas, 2021/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir. C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının usul ve kanuna uygun olması nedeniyle temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından gerekli araştırma yapılmadan gerekçesiz karar verildiğine, 2. Fiziki takip tutanağının gerçeği yansıtmadığına ve dosya kapsamında bulunan HTS verilerine göre sanığın olay anında fiziki takip tutanağında belirtilen yerde olmadığına, 3. Eylemin sanık tarafından gerçekleştirilmediğine, 4. Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ...'e yaptırılan teşhisin hukuka aykırı olduğuna, 5. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 6. Şartları oluşmadığı için sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmayacağına,İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Fiziki takip esnasında sanık ile tanık ... arasındaki alışverişin görülmesine, tutanak mümzi beyanlarına, tanık ...'in müdafii huzurunda emniyette uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığına dair beyanı ile uyumlu HTS kayıtlarına göre; sanığın tanık ...'e uyuşturucu madde sattığı kabul edilmiş ve uyuşturucu madde aldığını söylediği Serdar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ayrı soruşturma yapılarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gerekçesiyle etkin pişmanlık hükümleri uygulanmaksızın sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme tekerrüre esas alınan ilamın mahkemesinin yazılmaması nedeniyle yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Fiziki takip tutanağı içeriği ile tutanak tanığı beyanları ve HTS kayıtlarının uyumlu olduğu, tanık ...'in beyan ve teşhisinin usule uygun olarak yapıldığı ve mahkemenin etkin pişmanlık uygulamamasına ilişkin gerekçesinin de isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16/11/2016 tarihli ve 2016/260 Esas, 2016/583 Karar sayılı hükmü ile ilgili uzlaştırma işlemlerinin tamamlanması nedeni ile 22/04/2021 tarihli ek karar ile düşme kararı verildiğinin UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemeden anlaşılması nedeniyle ikinci kez tekerrüre ilişkin uygulama yönünden sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 15/01/2021 tarihli ve 2020/2494 Esas, 2021/62 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine "Sanığın Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/488 Esas, 2015/581 Karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olduğu anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2023 tarihinde karar verildi.