Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/13672 E. 2026/7234 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/791 E., 2017/860 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin talebi üzerine adı geçen sanık yönünden duruşmalı inceleme, diğer sanıklar yönünden duruşmasız inceleme yapılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesince sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, 3. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir. B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. 5237 sayılı TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir. C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Suça konu maddenin kullanım sınırında olduğuna, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. 5237 sayılı TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, 5. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarının yeterli gerekçeyi içermediğine, ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının 5271 sayılı CMK'nın aradığı şartları taşıdığı, Bölge Adliye Mahkemesince de İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararına dayanıldığı anlaşılmakla sanıklar müdafileri ve sanık ...'in temyiz sebepleri ile sanık ... müdafiinin duruşmadaki savunması yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, 2. 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarının belirtilmemesi, 3. Sanıklar ... ve ... hakkında birinci kez, sanık ... hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince mükerrir sanıklar hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin, infazı kısıtlar biçimde " belirlenen süre içinde sanığa herhangi bir hükümlülük yüklenmesine takdiren yer olmadığına (5275 sayılı CGTİHK'nın 108/2. maddesine göre tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresinin ekleneceği miktarın tekerrür esas alınan en ağır ceza miktarınca uygulanmasına)" da karar verilmesinin, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafileri ile sanık ...'in temyiz istemleri ve sanık ... müdafiinin duruşmadaki savunması yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 1. Hüküm fıkrasının 7. bendinin sonuna "5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanıklara ihtarına" ibaresinin eklenmesi, 2. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan duruma göre, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibaresinin yazılması, 3. Hüküm fıkrasının 11, 12... numaralı bentlerinin ikinci paragraflarında yer alan " belirlenen süre içinde sanığa herhangi bir hükümlülük yüklenmesine takdiren yer olmadığına (5275 sayılı CGTİHK'nın 108/2. maddesine göre tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresinin ekleneceği miktarın tekerrür esas alınan en ağır ceza miktarınca uygulanmasına)" ibarelerinin çıkarılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi. TEFHİM TUTANAĞI :: 18.05.2026 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat......in yokluğunda 21.05.2026 tarihinde açık olarak okundu.