Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/5736 E. 2026/946 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/5736
Karar No
2026/946
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/786 E., 2025/1070 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Zile 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/67 E., 2025/17 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleştirilen davada davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bununla birlikte; 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile; 12.01.2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ek 1. maddesinin 2. fıkrası "(2) 2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.

Somut olayda; yapılan keşif sonrasında alınan 13.11.2023 tarihli ziraat mühendisi ve gayrimenkul değerleme uzmanı bilirkişisinin raporunda; dava konusu edilen ve fen bilirkişinin 01.11.2024 tarihli raporunda (A+B+C) harfleriyle gösterilen toplam 69, 38... 'lik yol olarak tescil harici bırakılan alanın keşfen asıl dava tarihi itibariyle değerinin 14.672,90 TL, birleştirilen dava tarihi itibariyle değerinin ise 19.062,61 TL olduğu, anılan değerlerin asıl ve birleştirilen davanın dava tarihleri (2022) itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmıştır.

- K A R A R -

Açıklanan sebeple; Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.02.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/5736, K. 2026/946, T. 11.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-hukuk-dairesi-2025-5736-e-2026-946-k-262e39907b21