Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/4314 E. 2026/284 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/4314
- Karar No
- 2026/284
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1083 E., 2025/950 K.
Dava, kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir. Dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında "taşlık" vasfıyla tespit harici bırakıldığı anlaşılmıştır. Davacı; taşınmazı önceki zilyetten devraldığı zilyetliğe dayanarak uzun yıllardır malik sıfatıyla kullandığını, imar ve ihya ederek kayısı bahçesine dönüştürdüğünü ileri sürerek adına tescilini istemiştir. Davalı Hazine; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğunu, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı koşullarının oluşmadığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince; taşınmazın tapulama harici yerlerden olduğu, bilirkişi raporları, hava fotoğrafları ve tanık beyanlarına göre imar ve ihya faaliyetlerinin 1990–1991 yıllarında tamamlandığı, taşınmazın kayısı bahçesi niteliğinde bulunduğu ve dava tarihi itibarıyla yirmi yılı aşkın malik sıfatıyla zilyetliğin mevcut olduğu, kamu malı niteliğinde olmadığı ve kazanılmaya elverişli yerlerden sayıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; taşınmazın mera veya orman niteliğinde olmadığı, hava fotoğraflarında sınırlarının belirgin ve bahçe olarak kullanıldığının görüldüğü, üzerindeki ağaç yaşlarının imar-ihya tarihini doğruladığı, davacının devraldığı zilyetlikle birlikte kazandırıcı zamanaşımı koşullarının gerçekleştiği ve İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Temyiz eden davalı Hazine 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.01.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.