Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/3178 E. 2026/205 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/719 E., 2025/570 K.

Davacı vekili; muris ...’in sağlığında, oğlu ...’e verdiği vekaletname kullanılarak ...’nin ... ve ... ilçelerinde bulunan çok sayıda taşınmazın ...'in eşi davalı ...’e muvazaalı şekilde devredildiğini, satış bedellerinin gerçek değerleri yansıtmadığının, murisin mal kaçırma kastıyla bilinen tüm malvarlığını sağlığında devrettiğini, müvekkilinin miras hakkının bertaraf edilmek istendiğini belirterek ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 10 99... parselde kayıtlı 8, 27... nolu dükkanlar ile ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 12 53... parselde kayıtlı 7 nolu bağımsız mesken, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 100 95... parsel, ... Mahallesi 8 60... parsel ve ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 22 45... parsel, 22 46... parsel, 22 47... parsel, 22 50... parsel, 22 51... parsel, 22 53... parsel, 22 55... parsel, 22 84... parsel, 22 85... parsel, ... Mahallesi 1 41... parsel; ... Mahallesi 1 21... parsel; ... Mahallesi 22 18... parsel, 22 25... parsel, 22 27... parsel, 22 27... parsel, 22 41... parsel, 22 45... parsel, 22 45... parsel, 22 45... parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının müvekkili ...'in miras payı oranında iptali ile ... adına tesciline, bunun mümkün olmaması halinde saklı pay oranına tecavüz eden kısmın tenkisine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili; murisin, yaptığı temlikleri mirasçılardan mal kaçırma kastı ile değil 41 yıl boyunca kendisi ile aynı çatı altında yaşayan ve bu süre boyunca kendisine bakan gelini davalı ...'a vefa borcunu ödemek niyetiyle yaptığını, murisin yaklaşık 15 yıl önce zona hastalığı geçirdiğini, bir gözünü tamamen diğer gözünü ise %95 oranında kaybettiğini, murisin eşinin ise ölmeden yaklaşık 10 yıl önce azlheimer hastalığına yakalandığını, satım bedelinin mutlaka para olmasının şart olmadığını, semenin bakım, hizmet olarak ödenmesinin mümkün olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; çok sayıda taşınmazın devredildiği, taşınmazların kısa bir süre içeresinde elden çıkartıldığı ve aynı zamanda gerçek değerleri ile tapudaki değerleri arasında fark bulunduğu, davalı tarafından bu bedellerin ödendiğine dair dosya içeresine herhangi bir delilin sunulmadığı, murisin mal kaçırmaya yönelik vekalet verdiği ve taşınmazların satıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; murisin oğluna vermiş olduğu vekaletname ile maliki olduğu çok sayıda taşınmazını davalı gelinine satış suretiyle devrettiği, murisin bakım ihtiyacını taşınmazlarından bir kısımını vererek karşılaması mümkün iken çok sayıda taşınmazını temlik ettiği, murisin amacı kendisine baktırmak olsaydı malvarlığının tamamını vermek yerine daha azı ile yetinebileceğinden makul karşılanabilecek sınırın aşıldığı, bu durumda murisin yapmış olduğu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince davacının miras payı oranında harçlandırılmış değer üzerinden davacı vekiline yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesinde ve davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde de hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir. Davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2025 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin miktar yönünden kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2025 tarihli ek kararı ve kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: -K A R A R- Bilindiği üzere; 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile; 12.01.2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ek 1. maddesinin 2. fıkrası "(2) 2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiş ve üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır. Öte yandan; Muris muvazaası hukuki nedenine dayalı olarak pay oranında açılan tapu iptali ve tescil davalarında, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur. O halde dava konusu taşınmazlarda muris tarafından temlik edilen hisselerin dava tarihi itibariyle keşfen saptanan toplam değerinin 3.895.275,26 TL, davacının 1/8 miras payına isabet eden değerin ise 486.909,40 TL olduğu, 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile yapılan yasal düzenleme gereğince dava tarihi (2021) itibariyle 78.630,00 TL olan kesinlik sınırı dikkate alındığında; anılan değerin temyiz sınırının üzerinde kaldığı ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olmadığı anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine ilişkin 15.05.2025 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş ancak doğru sicil oluşturma ilkesi uyarınca davacının miras payı oranında iptal ve tescile, kalan payın ise davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken davalı yönünden de tescil hükmü kurularak dava konusu olmadığı halde davalı uhdesinde kalan payın tescil nedeninin değiştirilmesi isabetli olmamıştır. Ne var ki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir. Açıklanan nedenden ötürü davalı vekilinin temyizi üzerine re’sen yapılan inceleme sonucunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 25 numaralı hüküm fıkralarından "1/8 hissenenin Davacı ... adına, 7/8 hissesinin davalı ... Adına tapuya kayıt ve tesciline," cümlesinin çıkarılarak "tapu kaydının iptali ile," ibaresinden sonra gelmek üzere "1/8 hissenin davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, bakiye payın davalı ... uhdesinde bırakılmasına" cümlesinin yazılması, yine 19 numaralı hüküm fıkrasından "tapu kaydının iptali ile, 1/16 hissenin davacı ... adına, 7/16 hissesinin davalı ... Adına tapuya kayıt ve tesciline," cümlesinin çıkarılarak "taşınmazın davalı adına olan" ibaresinden sonra gelmek üzere "1/2 payının 8/16 pay kabul edilerek bu paydan 1/16 payın tapu kaydının iptali davacı ... adına kayıt ve tesciline, bakiye 7/16 payın davalı ... üzerinde bırakılmasına" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.01.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.