Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/3930 E. 2026/5342 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/3 E., 2025/153 K. SUÇ : Kasten yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bandırma 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2025 tarihli ve 2025/3 Esas, 2025/153 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle; 1. Şikâyetçi ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 53, 58. maddeleri gereğince 4 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Şikâyetçiler ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 29, 62, 5271 sayılı Kanun’un 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 53, 58. maddeleri gereğince ayrı ayrı iki defa 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükümlerin, itiraz edilmeksizin 07.05.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştikleri belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 18.06.2026 tarihli ve 2025/39557 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.07.2026 tarihli ve KYB - 2026/93013 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.07.2026 tarihli ve KYB - 2026/93013 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Sanık hakkında 10.09.2024 tarihli eylemi nedeniyle Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.12.2024 tarihli ve 2024/8821 soruşturma, 2024/4724 esas sayılı iddianame ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde Bandırma 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2025 tarihli ve 2025/3 esas, 2025/153 sayılı kararı ile mahkûmiyeti ile birlikte 16.09.2023 tarihinde kesinleşen Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ve 2021/294 esas, 2023/1105 sayılı kararının sanık için tekerrüre esas alındığı, Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ve 2021/294 esas, 2023/1105 sayılı kararının sanık tarafından kanun yararına bozulmasının talep edilmesi üzerine sanık hakkında Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.09.2024 tarihli ve 2024/5599 esas, 2024/6059 sayılı kararı ile tüm mahkûmiyetlerin kanun yararına bozulması ile birlikte daha hafif hapis cezalarına hükmedildiği, 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, 'Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.' şeklindeki düzenlemeye nazaran, 26.02.2025 tarihli kararında Bandırma 4. Asliye Ceza Mahkemesince tekerrüre esas alınan Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ve 2021/294 esas, 2023/1105 sayılı kararının kanun yararına bozma tarihi olan 30.09.2024 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, anılan kararın kesinleşme tarihinin inceleme konusu dosyadaki suç tarihi olan 10.09.2024 tarihinden sonra olduğu, inceleme konusu suçun tekerrüre esas alınan ilâmın kesinleşme tarihinden önce olduğu cihetle, anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması karşısında, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58. maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde ve beşinci fıkrasında; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklinde düzenlemenin bulunduğu, hükümlünün tekerrüre esas alınan kasten yaralama suçundan hapis cezasına ilişkin Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2023 tarihli ve 2021/294 Esas, 2023/1105 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2024/5599 Esas, 2024/6059 Karar sayılı kararı ile kanun yararına bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama neticesinde verilen Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2023 tarihli ve 2021/294 Esas, 2023/1105 Karar sayılı kararının inceleme konusu suç tarihi olan 10.09.2024 tarihinden sonra 30.09.2024 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereği mükerrir olmadığı belirlenmekle, hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

2. 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi; "Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur." 5237 sayılı Kanun'un, Kasten yaralama başlıklı 86. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası ise; "Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, ...hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir. Hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka bir ilâmı bulunmamaktadır. 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde seçimlik ceza olarak adli para ve hapis cezaları öngörüldüğünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.09.2018 tarihli ve 2015/13-1066 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Mahkemece adlî para cezasının da takdir hakkı kapsamında tercihinin mümkün olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen Bandırma 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2025 tarihli ve 2025/3 Esas, 2025/153 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2026 tarihinde karar verildi.