Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1811 E. 2026/3444 K. – Neticesi Sebebiyl

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/794 E., 2024/558 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM :İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2024 tarihli ve 2023/353 Esas, 2024/49 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a-e, 87/1-a-d, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.03.2024 tarihli ve 2024/794 Esas, 2024/558 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-c ve 303/1-f maddeleri uyarınca, hükmün ilk paragrafındaki "TCK'nın 86/1. maddesi" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı TCK'nın 36. maddesi yollamasıyla" ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek ve hükümde yapıldığı belirtilen hesap hatası sonuca etkili olmadığından bahisle eleştirilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; usul kurallarına riayet edilmediğine, eksik inceleme ve araştırma bulunduğuna, gerekçenin yeterli olmadığına, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, alt sınırdan ceza tayini gerektiğine, eylemin olası kastla veya bilinçli taksirle yaralama suçunu oluşturabileceğine, sanığın yaralama kastının bulunmadığına, etkin pişmanlık gösterdiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin mağdurun ve tanık...'ın aşamalarda alınan beyanları, mağdur hakkında düzenlenen raporlar ve tüm dosya kapsamı ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği, meşru savunma, haksız tahrik ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin hükümdeki hesap hatasına yönelik eleştirisinin yerinde olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Kardeş olan sanık ve mağdur arasında iş yerlerinin vergi levhası konusunda tartışma yaşandığı ve tanık...'ın araya girmesi ile tartışmanın sonlandığı, sanığın, mağdurun yanından ayrılarak diğer işyerlerine gittiği, aradan birkaç saat geçtikten sonra mağdurun, sanık ile konuşmak için sanığın bulunduğu yere gittiği ve odaya girdiğinde sanık tarafından mağdura av tüfeği ile 2-3 el ateş edilmesi sonucunda mağdurun sağ ve sol ayak bölgelerinden yaralandığı, bu noktada tanık...'ın tüfeği sanığın elinden almaya çalıştığı sırada sanık tarafından tüfekle 1-2 el daha ateş edildiği, sanığın öldürmeye elverişli tüfek ile yakın ve etkili mesafeden mağdurun hayati bölgelerini hedef alarak ateş etme imkanı varken av tüfeği saçma tanelerinin mağdurun sağ ve sol ayak bölgelerine isabet etmiş olması dikkate alınarak, eylemine bağlı ortaya çıkan kastının yaralama olduğu, öldürme kastının şüpheli kaldığı İlk Derece Mahkemesince yapılan kabulün de bu yönde olduğu anlaşılmış olmasına rağmen; Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiği ancak gönüllü vazgeçme hükümleri uyarınca suçun kasten yaralama olarak nitelendirildiğinden bahisle "sanığın gönüllü vazgeçme hükmü nedeniyle kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karşın 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmediği" belirtilerek hükmün ilk paragrafındaki "TCK'nın 86/1. maddesi" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı TCK'nın 36. maddesi yollamasıyla" ibaresinin eklenmiş olması hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.03.2024 tarihli ve 2024/794 Esas, 2024/558 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-c maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile hükmün ilk paragrafındaki "TCK'nın 86/1. maddesi" ibaresinden önce gelmek üzere hükme eklenen "5237 sayılı TCK'nın 36. maddesi yollamasıyla" ibaresi hükümden çıkartılmak suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2026 tarihinde karar verildi.