Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1519 E. 2026/4482 K. – Kasten Öldürmeye

Konu: Kasten Öldürmeye Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1519
Karar No
2026/4482
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürmeye Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/215 E., 2025/324 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik mağdur vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; ilk derece mahkemesindeki 04.11.2021 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olmadığını beyan eden mağdurun vekilinin sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi olmadığından temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2020/432 Esas, 2022/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/1247 Esas, 2022/1869 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mağdur vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.03.2025 tarihli ve 2023/3614 Esas, 2025/2191 Karar sayılı kararı ile fazla ceza tayini nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiştir.

4. Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2025 tarihli ve 2025/215 Esas, 2025/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine, gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz istemi özetle; meşru savunmaya ve beraat kararı verilmesi talebi’ne, ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma şartlarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği ve sanık lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden İlk derece mahkemesindeki 04.11.2021 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olmadığını beyan eden mağdurun katılan sıfatının bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi olmayan mağdur vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2025 tarihli ve 2025/215 Esas, 2025/324 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/1519, K. 2026/4482, T. 09.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-1519-e-2026-4482-k-6c10d1dd38a3