Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1501 E. 2026/3280 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1501
Karar No
2026/3280
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/23 E., 2025/572 K. SUÇ : Kasten yaralama KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İncelenmeksizin iade

6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin ilgili bölümünde; "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez. " şeklinde belirtildiği gibi daha önce verilen hükümlerin kanun yararına bozulması üzerine verilen inceleme konusu kararın temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle, Tebliğname'nin incelenmeksizin iade görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bozma üzerine verilen Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2019 tarihli ve 2019/319 Esas, 2019/562 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 52/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasının kesin nitelikte olması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.02.2020 tarihli ve 2020/740 Esas, 2020/2437 Karar sayılı ilâmıyla özetle; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle kanun yararına bozulmasına ve gerekli işlemin mahallinde yapılmasına karar verilmiştir.

2. Karşıyaka 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2025 tarihli ve 2024/23 Esas, 2025/572 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2-1, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar hakkında kanun yararına bozma öncesi Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2019 tarihli ve 2019/319 Esas, 2019/562 Karar sayılı kararı ile hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasının, cezanın türü ve miktarının bozma nedeni yapılmadığı da dikkate alınmadan kanun yararına bozmadan sonra inceleme konusu karar ile sanıkların neticeten 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan kazanılmış hak nedeniyle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Karşıyaka 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2025 tarihli ve 2024/23 Esas, 2025/572 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/1501, K. 2026/3280, T. 27.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-1501-e-2026-3280-k-97b3552faecb