Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1326 E. 2026/3265 K. – Kasten Yaralama

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/102 E., 2019/100 K. SUÇ : Kasten yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/102 Esas, 2019/100 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olmakla, 21.02.2019 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 28.01.2026 tarihli ve 2022/24297 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2026 tarihli ve KYB - 2026/19802 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2026 tarihli ve KYB - 2026/19802 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2019 tarihli kararında sanığın kasten yaralama suçu ile birlikte işlediği iddia olunan nitelikli hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 12.11.2019 tarihli ve 2019/1454 esas, 2019/2893 karar sayılı ilâmı ile sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturacağından bahisle anılan hükmün bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama neticesinde sanığın nitelikli yağma suçundan mahkûmiyetine dair İstanbul Anadolu 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli 2020/363 esas, 2021/469 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarihli ve 2022/402 esas, 2022/1127 sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, anılan kararının temyizen incelenmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.10.2024 tarihli ve 2023/440 esas, 2024/10647 sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmış olup, Sanığın eyleminin bir bütün hâlinde nitelikli yağmaya teşebbüs suçu kapsamında kaldığı, yaralama suçunun yağma suçunun unsuru olduğu cihetle, kasten yaralama suçundan sanığın ayrıca mahkûmiyetine hükmedilemeyeceği cihetle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. Hükümlü hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2018 tarihli ve 2018/9 Soruşturma, 2018/6721 Esas, 2018/5598 İddianame numaralı evrakı ile düzenlenen iddianamede anılan suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi talep edilmiş, 21.02.2019 tarihli karar ile Mahkemece hükümlünün anılan suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Anılan karara yönelik istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2019/1454 Esas, 2019/2893 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kesinlikten reddine, hırsızlık suçundan verilen hükmün eylemin yağma suçunu oluşturma ihtimali bulunduğundan üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına, istinaf bozması üzerine verilen görevsizlik kararı neticesinde İstanbul Anadolu 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2020/363 Esas, 2021/469 Karar sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-h, 62. maddeleri uyarınca kurulan “8 yıl 4 ay” hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı dikkate alınarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2022/402 Esas, 2022/1127 Karar sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 15.10.2024 tarihli ve 2023/440 Esas, 2024/10647 Karar sayılı kararı temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması suretiyle kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlünün gerçekleştirdiği kasten yaralama eyleminin nitelikli yağma suçunun cebir unsurunu oluşturması nedeniyle hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında katılan Mustafa'ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/102 Esas, 2019/100 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden; “İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/102 Esas, 2019/100 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan Mustafa Özalp'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2026 tarihinde karar verildi.