Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5432 E. 2026/5133 K. – Kasten Öldürmeye
Konu: Kasten Öldürmeye Teşebbüs
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/5432
- Karar No
- 2026/5133
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Öldürmeye Teşebbüs
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/663 E., 2025/832 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2025 tarihli ve 2024/30 Esas, 2025/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.03.2025 tarihli ve 2025/663 Esas, 2025/832 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kazanılmış hakkının korunmadığına, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı ve eksik olduğuna, gerekçeye, eksik incelemeye, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, meşru savunmaya, teşebbüsün ve haksız tahrikin derecelerine, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE 1.Katılanın üç bıçak darbesiyle sol meme başı, sol epigastrik bölge ve sol üst kadranda akciğer kontuzyonü ve dalak laserasyonu oluşturacak, tek başına ve birlikte hayati tehlikeye neden olacak biçimde yaralandığı olayda teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nın 35. maddesine göre yapılan uygulamada sanık hakkında makulün bir miktar üzerinde bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde makul oranda 12 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin ile sanığın adli sicil kaydında yer alan Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2012 tarihli ve 2012/24 Esas, 2012/220 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince tekerrrüre esas olduğu, sanığın mükerrir olduğu nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, sanığın kazanılmış hakkının bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanık ile mağdur arasında varolan önceye dayalı husumet, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği, darbe sayısı ve yerleri, hedef alınan vücut bölgeleri, mağdurdaki yaralanmaların ağırlığı ve niteliği, engel halin varlığı, sanığın olay sonrasında sergilediği tutum ve davranışlar nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza miktarı itibariyle lehine uygulanabilecek başkaca hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.03.2025 tarihli ve 2025/663 Esas, 2025/832 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.09.2026 tarihinde karar verildi.