Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5157 E. 2026/3804 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5157
Karar No
2026/3804
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1072 E., 2025/1200 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2025 tarihli ve 2024/606 Esas, 2025/97 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/1, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/1, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 02.05.2025 tarihli ve 2025/1072 Esas, 2025/1200 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararına uyulmadığından kararın bozulması gerektiğine, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, gerekçeye, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığından ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, suç vasıflarının hatalı belirlendiğine ve suç vasıflarına ilişkin gerekçe belirtilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ve katılan ... ile mağdur ...'in önceye dayalı husumetlerinin bulunduğu, olay günü muhtarlık seçimleri nedeniyle köy kahvehanesinde karşılaşan taraflar arasında ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı anlaşılmayan bir şekilde çıkan tartışma sonucunda sanığın ele geçirilemeyen bıçak ile mağdur ...'i karın ve sağ uyluk bölgesinden yaşamını tehlikeye sokacak şekilde, katılan ...'i ise mağduru kurtarmak için araya girdiği sırada tanık anlatımı ile doğrulandığı şekilde aradan çekilmemesi üzerine sağ göğüs ve sağ uyluk bölgesinden iki kez basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde bıçakladığının anlaşıldığı olayda; sanık ile katılan ve mağdur arasındaki husumetin öldürmeyi gerektirecek nitelikte bulunmayışı sanığın katılan ve mağdur yaralandıktan sonra eylemini devam ettirmemesi katılan ve mağdurdaki yaralanmaların nitelikleri birlikte değerlendirildiğinde katılan ve mağdura yönelik eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmayan sanığın mağdur ...'e yönelik "neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama" suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddelerinin uygulanması sırasında, aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, tehlikenin ve kasta dayalı kusurunun ağırlığı göz önünde bulundurularak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza ile cezalandırılması, katılan ...'e yönelik ise "kasten yaralama" suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e maddelerinin uygulanması sırasında, aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, tehlikenin ve kasta dayalı kusurunun ağırlığı göz önünde bulundurularak, asgari hadden uzaklaşılarak cezalandırılması yerine, suç niteliklerinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten öldürmeye teşebbüs" suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz sebepleri "suç vasıfları" yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 02.05.2025 tarihli ve 2025/1072 Esas, 2025/1200 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/5157, K. 2026/3804, T. 11.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-5157-e-2026-3804-k-51e3496707de